پیشرفت های سارینا جون در 16 ماهگی....

عزیز دلم، توی این ماه خیلی تغییراتت به چشم میامد.....

کاملا می تونی چشم، گوش، دماغ، زبون، مو و حتی دست و پا رو به ما نشون می دی ولی به شرطی که حواست به اطراف نباشه و در حال فضولی نباشی...

(از 2 ماهه قبل هم تقریبا می تونستی ولی توی این ماه کامل تر شده)

مامان: سارینا عطسه کن...

سارینا : دست می گذاره جلوی دهنش و سرش رو با یک صدایی مثل عطسه تکون می دی.... 

مامان: سارینا گریه کن ...

سارینا: دستش رو می گذاره روی چشم هاش و چشم هاش رو کوچولو می کنه و صدای آروم گریه در میاره....

ماشالاه ماشالاه که همیشه خندونی و خنده از لبات جدا نمی شه به همین جهت وقتی می گیم سارینا بخند، نمی دونی که باید چه کنی و فقط با لبخند ما رو نگاه می کنی ....

( جدیدا بعضی مواقع که گوشی موبایل بابایی رو می گیری که الو کنی، خنده های الکی می کنی و مثلا داری با موبایل حرف می زنی......)

بعد از عطسه کردن و گریه کردنت به قدری  فشار می دمت به همراه ماچ و بوسه محکم که نهایتا گریه ات در میاد ...

الهی فدای اداهات بشم که روز به روز بیشتر می شه...

قلقلک دادنت رو نگو که خیییلی با حاله .... از راه دور انگشت هات رو میاری طرف مون و با لبخند زبونت رو می چرخونی و حتی اگه با ما فاصله هم داشته باشی ما با دیدن چرخوندن زبون شما باید متوجه بشیم که خانوم داره از راه دور ما رو قلقلک می ده و مثلا باید از دستت فرار کنیم تا ما رو قلقلک ندی....

 فدااااااااااااااا بشم.

یک اسباب بازی داری که باید تکه هاش رو سر جای خودشون بگذاری... خدا رو شکر با تلاش های بابایی، بازی با این را هم یاد گرفتی و به تنهایی می تونی هر تکه رو جای خودش بگذاری ولی باز با این شرط که حواست به اطراف و فضولی نباشه...

و هر تیکه رو که سر جاش می گذاری باید من و بابا برات دست بزنیم ...

خدا رو شکر کاملا با لیوان می تونی آب بخوری و روی لباست نمی ریزی .....

نوش جونت...خانوم خانومای مایی...

هر وقت که بابایی بهت می گه ببعی شو، به حالت چهار دست و پا راه میری .... ( حتی بعضی مواقع یکی از بازی هایت این هست که بابایی ببعی می شه و خانوم رو دوش بابایی سوار می شه )

تا بهت می گیم که بیا تاپ تاپ خمیر، سریع روی زمین می خوابی که برات تاپ تاپ خمیر بخونیم...

ماه رمضان امسال هم سینه زدن رو یاد گرفته ای و نه تنها صدای روضه و حتی وقتی صدای قرآن رو هم می شنوی آروم آروم سینه می زنی و در واقع به شکمت می زنی و خودت رو تکون می دی....

نماز خواندنت هم خیلی بامزه تر شده و باید حتما چادر سر کنی که نماز بخونی. مواقعی که چادر سر می کنی و مثلا داری نماز می خونی، من و بابایی کلی آفرین بهت می گیم و تشویقت می کنیم و تو هم با دیدن قربون صدقه های ما خیلی قیافه بچه مثبت ها رو به خودت می گیری و دائما به سجده های طولانی می ری... ( جدیدا در بعضی کارهایی که آفرین بهت می گیم یا تشویقت می کنیم دوست داری اونها رو تکرار کنی و خیلی مثبت می شی) 

این جا هم چادر من رو سر کردی و در حال سجده هستی:

الهی قربون دختر عسلم بشم......

الهی مامانی فدات بشه که بوس کردنت فوق العاده عااالی شده و همه رو بوس می کنی.....خیلی سریع و محکم...

عزیزم بهترین لحظه بودن با تو وقتی هست که میای محکم بوسم می کنی و تمام لپم خیس می شه و این یعنی همون خوشبختی.... همون لطف بی نهایتی که خدا به زندگی مون بخشیده...

برای هزارمین بار می گم: خدا جون خدای مهربون، این دختر گل، سارینا جونم رو به خود خودت می سپارم.... نگه دارش باش...

آمین.